Over hekken, sabotage en gesprekken

Nog niet zo lang geleden hebben we onze eerste twee acties uitgevoerd bij het nationaal park de Hoge Veluwe. Waarom? Simpelweg omdat het nationaal park (tegen afspraken in) uit eigen beweging de oversteekplaatsen voor (grof)wild heeft afgesloten. Dit beperkt de bewegingsvrijheid van o.a. wolven en edelherten. Waar in Nederland een diep verlangen is naar meer natuurverbinding, versnippert het nationaal park dit enkel en alleen uit eigen belang.

We spreken vervolgens afgelopen zaterdag op zondag: onbekenden knippen de hekken door bij het ecoduct, om zo een punt te maken tegen het afsluiten ervan. Geen onverwacht doelwit: het ecoduct is namelijk voor 8(!) miljoen(!) euro geplaatst, maar slechts enkele jaren in gebruik geweest.

Blijkbaar was dit zo’n voor de hand liggend doelwit dat het naar eigen zeggen de afgelopen jaren al tientallen keren is gebeurd. Of dat klopt, weten we niet. Het nationaal park gebruikt het vooral om de schuld van de binnenkomst van de wolf in de schoenen te schuiven van actievoerders. Op hun website staat dan ook: ”Niet op eigen kracht over het buitenraster geklommen of er onderdoor gekropen, maar geholpen door kwaadwilligen die gaten knipten in het buitenraster of de wolven misschien zelfs met een voertuig naar binnen brachten.” Bewijs daarvoor leveren ze uiteraard niet.

Het park stoort zich er behoorlijk aan, en Leidekker (parkbeheerder en hoofd bedrijfsvoering) hoopt dat er voortaan gekozen kan worden voor gesprek in plaats van voor de kniptang. Echter hebben wij het gesprek voor onze twee acties (het spandoek op het ecoduct en de protestmars) juist proberen op te zoeken, en is daar niet op ingegaan door het park. Ook een petitie, ondertekend door meer dan 1000 mensen, werd niet in ontvangst genomen. Wat zei het nationaal park ook alweer? O ja: ”NP De Hoge Veluwe is een private organisatie die zijn eigen beleid voert. U kunt het daarmee oneens zijn, maar u gaat er niet over.” Tot dusver de mogelijkheid tot gesprekā€¦

Hoewel we niet weten welke groep achter de sabotage zit (en dat hoeft ook niet), begrijpen we de keuze tot daadkrachtig verzet wel. Al met al heeft deze ene actie, die waarschijnlijk nog geen 10 minuten in beslag nam, meer nieuwsberichten en discussie weten te genereren dan onze beide acties samen. En dat gaat niet alleen over de actie zelf. Ja, het levert daarnaast wel schade op, maar is dat echt zoveel erger dan de schade die het nationaal park aan onze nationale natuur berokkent met het voorop stellen van haar eigen belang? Wij denken van niet.

Daarom kunnen we niet anders concluderen dan dat er toch een behoorlijke effectiviteit mee verbonden is geweest. En als dit echt al tientallen keren eerder gebeurd is, zoals het nationaal park beweert, is het misschien toch tijd om maar eens de moeite te besparen ze weer rechtop te zetten, en ze definitief weg te halen? Genoeg hulp voorhanden, zo te zien!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *